قیمت سکه و ارز
۱۳۹۱/۱۰/۲۰ - ۱۵:۵۵
نگاهی کوتاه به نمایش پشت‌بوم

تو شهر امام غریب، کفر نگو

نقطه عطف نمایش آرامش و امیدی است که تمام اشخاص نمایش در وجود خودشان از حضور در مشهد الرضا(ع) احساس می‌کنند.

 تو شهر امام غریب، کفر نگو
به گزارش «سراج24»؛ نمایش «پشت بوم» نوشته وحید کیارسی و کارگردانی رهام مخدومی در سالن مهر حوزه هنری روی صحنه است. فارغ از ایرادات ساختاری و صحنه‌ای که بر این نمایش وارد است و باید گفت که این نمایش در جرگه آثار ارزشی و دینی قرار می‌گیرد، که با روایت شرح زندگی اجمالی مسافران مسافرخانه‌ای در کنار حرم امام‌رضا(ع) سعی دارد به علت سفر کردن آنان و ارتباطی که با حضرت برقرار می‌کنند، بپردازد. به صورت مختصر درگیری‌ها و حاجت‌های اشخاص نمایش از این قرار است که زوجی سالخورده به همراه پسری نسبتا خلافکار به منظور شفای مادر این خانواده که تومور مغزی دارد به مشهد‌الرضا(ع) آمده‌اند، مادر و پدر ارادت خاصی به امام رضا(ع) دارند ولی جوان آن‌ها که همان روحیه بلوف‌‌زنی و عینک بچه آبادانی بخشی از شخصیت او در نمایش است، اعتقادی به این مسائل ندارد. پدر مردی است که دردهایش را درون سینه نگه داشته و در جریان نمایش برای فرزند خود که درگیری‌های زیادی با هم دارند، عاقبت بازگو می‌کند. دختر جوانی که آلوده به مواد مخدر شده است مسافر دیگری که برای ارتباط با امام هشتم به مشهد آمده و پدرش که باوری به بهبودی او و رهایی‌اش از دامان هروئین ندارد، در پی اوست. این پدر هم باوری به امام رضا(ع) ندارد. داستان او و دخترش بخش دیگری از این نمایش است. صاحب مسافرخانه که زنی است با پسری به ظاهر مجنون که درگیر حل و فصل مشکلات و صاف کردن بدهکاری‌های همسر خو است. مردی با تریپ لوتی‌های قدیم در این روزگار که همه چیز گرفتار تکنولوژی شده یکی از طلبکاران اصلی اوست. او حاضر است از تمام طلب خود به این شرط بگذرد که این زن فرزند خود را رها کند و همسر او شود. پسر این زن علی‌رغم شخصیت مجنون خود باوری جدی‌تر از به جایگاه و کرامات و مقام حضرت رضا(ع) دارد. دوربینی دارد که با علاقه دارد افراد را روی پشت‌بام مسافرخانه ببرد و از آن‌ها در کنار گنبد حضرت رضا(ع) که از پشت بام دیده می‌شود عکس بگیرد. فروش گندم برای کفترهای امام رضا(ع) جزئی از برنامه‌های ثابت او در ملاقات با هر فردی است. اما اشخاص نمایش هریک با مشکلات خاص خود روبه رو هستند و برای حل مشکلشان متوسل به امام رضا(ع) می‌شوند. در پایان نمایش هم تمامی اشخاص نمایش راضی می‌شوند به پشت بوم رفته و با اندختن عکسی یادگاری خود را به آقا متوسل کنند. شاید در این شلوغی گره‌های نمایش‌نامه در طول یک ساعت اجرای نمایش، باز نشدن بعضی از گره‌ها و واگذاری تشخیص پایان داستان به تماشگر روند پیش‌روی مثبت نمایش را در ابهام قرار می‌دهد. نقطه عطفی که می‌توان به آن در مورد فضای فکری تمام شخصیت‌های نمایش اشاره کرد، نوع نگرش آن‌ها به امام هشتم(ع) است و آن آرامش و امیدی که در وجود خودشان از حضور در مشهد الرضا(ع) احساس می‌کنند. چرایی اینکه یک فرد مجنون باید اعتقادی قوی‌تر نسبت به دیگر شخصیت‌های نمایش داشته باشد مسیر شناخت آدم‌ها از امام(ع) را تا حدی زیر سؤال می‌برد. اما اگر نگاه بر بی‌آلایشی او و تأثیر درگیر نبودنش با هیجانات روزگار باشد و ملاک پاک بودن دل‌های ساده که در باورهای خانواده آبادانی و روحیه سنتی پدر و مادر هم به اجرا کشیده شده است، باشد این برای مخاطب قابل پذیرش است. نقدهایی در گوشه و کنار به دکور این نمایش می‌شود که به نظر می‌رسد فراتر از یک لابی مسافرخانه نباید انتظار داشت و طراحی دکور در معرفی این فضا معقول به نظر می‌رسد. نمایش «پشت بوم» تا پایان دی ماه هر روز ساعت 17:30 در سالن مهر حوزه هنری واقع در خیابان سمیه، نرسیده به حافظ، میزبان علاقه‌مندان است.
اشتراک گذاری
نظرات کاربران
capcha
هفته نامه الکترونیکی
هفته‌نامه الکترونیکی سراج۲۴ - شماره ۳۲۴
آخرین مطالب
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••
•••